- يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ « 1 » روزى [ قيامت ] به جهنّم مىگوييم ، آيا پُر شدى ؟ و آن مىگويد ، آيا افزون [ بر اين ] هست ؟ - وَ قِيلَ يا أَرْضُ ابْلَعِي ماءَكِ وَ يا سَماءُ أَقْلِعِي وَ غِيضَ الْماءُ وَ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ « 2 » و گفته شد : اى زمين ! آب خود را فرو خور و اى آسمان ! بس كن و آب ، فروكشيده شده و امر [ خداوند ] قضا شد [ و به فرجام رسيد ] و كشتى بر [ كوه ] جُودى مستقر شد . و در مواردى ، نسبت وحى را به بعضى از مظاهرش مىدهد و مىفرمايد : - وَ أَوْحى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً « 3 » و پروردگارت به زنبور عسل وحى فرمود كه از كوه‌ها خانه‌هايى [ براى خود ] برگير . - ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَ أَوْحى فِي كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها « 4 » سپس متوجّه [ آفرينش ] آسمان شد ، در حالى كه آن دود بود ، پس به آن و زمين فرمود : خواهى نخواهى [ به جلو ] بياييد . آن دو گفتند : با اطاعت و فرمانبرى آمديم . پس آن‌ها را در دو روز به صورت هفت آسمان ، قضا و خلق فرمود و در هر آسمان امر آن را وحى فرمود . - يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبارَها بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحى لَها « 5 »

--> ( 1 ) . سوره‌ى ق ، آيه‌ى 30 . ( 2 ) . سوره‌ى هود ، آيه‌ى 44 . ( 3 ) . سوره‌ى نحل ، آيه‌ى 68 . ( 4 ) . سوره‌ى فصّلت ، آيات 11 و 12 . ( 5 ) . سوره‌ى زلزال ، آيات 4 و 5 .